Verpleegkundigen : genoeg ?
Van strandredders tot leerkrachten : iedereen wil tegenwoordig verpleegkundige handelingen uitvoeren. Die zijn nochtans wettelijk beschermd. Als we de volgende epidemie voldoende verpleegkundigen willen hebben, zal een betere verloning niet volstaan maar moet er weer respect komen voor de verpleegkunde als beroep.
Deze zomer was er discussie over het gebruik van een beademingsballon door strandredders. Leerkrachten mogen aan leerlingen geen medicatie geven. Gezinshulpen mogen bij een gekende patiënt geen zuurstof toedienen. Allemaal handelingen die wettelijk voorbehouden zijn aan artsen en verpleegkundigen. Terecht ? En wat is er met de verpleegkunde méér aan de hand ?
De wet beschermt
In België zijn bepaalde handelingen wettelijk voorbehouden aan bepaalde beroepen, om publiek/consument/burger te beschermen. De gezondheidszorg is bij uitstek een sector waar professionele opleiding en deskundigheid nodig zijn. Wie zonder het vereiste diploma een operatie uitvoert, is strafbaar.
Dat geldt ook voor verpleegkunde. Wat die beademingsballon betreft : in de uitgebreide wetenschappelijke studies naar reanimatie (evidence-based medicine) is geen enkel bewijs of argument te vinden voor het gebruik van technische middelen door niet-medisch personeel. Idem voor het onmiddellijk en zonder diagnose toedienen van zuurstof. Het is dus logisch dat deze middelen in de handen blijven van medisch opgeleid personeel. Daarom blijven ze ook wettelijk beschermd.
De wet wordt heus niet altijd opgesteld uit protectionisme (voor artsen en verpleegkundigen is er overigens op dit ogenblik werk genoeg…). Wie de wet overtreedt, neemt een zware verantwoordelijkheid.
Verpleeg- en deskundig
Reanimatie door redders is een belangrijke maar geïsoleerde techniek. Voorbehouden verpleegkundige handelingen worden in veel bredere sectoren in vraag gesteld. Gezinshulpen kunnen evengoed zuurstof geven (zegt men). Opvoeders kunnen evengoed doorligwonden verzorgen (zegt men). Leerkrachten kunnen evengoed spuitjes geven voor diabetes of allergie (zegt men). Wie zegt dat ? Onder andere de Vlaamse overheid die met tekorten kampt in de instellingen onder haar bevoegdheid, tekorten die niet opgelost raken met de huidige financiering ; een reeks politieke protocolakkoorden blijft proberen de federale wettelijke bevoegdheid van verpleegkundigen af te bouwen. Onder andere de grootste onderwijskoepel die aan het begin van vorig schooljaar koudweg een omzendbrief stuurt dat leerkrachten, die illegaal medicatie toedienen, zullen gedekt worden door hun verzekering. Gelukkig hebben veel leerkrachten een ander idee van opvoeden tot burgerzin en respect voor de rechtsstaat.
De deskundigheid van verpleegkundigen lijkt niet voor iedereen evident. Men zou zich afvragen waarom verpleegkundigen nog 4 jaar naar een (hoge)school moeten gaan. Zo moeilijk kan dat toch allemaal niet zijn. Overigens claimt niemand handelingen van chirurgen, kinesisten of bandagisten, maar steeds die van verpleegkundigen. Merkwaardig maar logisch : omdat de basis van de verpleegkundige expertise precies ligt in de dagelijkse verzorging. Iemand wassen of een pilletje geven is niet moeilijk. Maar een toilet van een zieke is het uitgelezen ogenblik om te kijken of hij risico heeft op doorligwonden, op een blaasontsteking, of zijn pijnscore verergert, of de draaglast van de thuiszorg niet aan de limiet zit… En van de 2.000 vermijdbare overlijdens in de Belgische gezondheidszorg (lees : fatale fouten) worden zo’n kwart veroorzaakt door medicatiefouten.
Verpleegkundigen hebben hun deskundigheid. Als men het beroep wil valoriseren, zal het niet volstaan de verloning te verhogen maar moet men ook de deskundigheid en dus de wettelijke bepalingen respecteren. Daarmee zullen sommige andere beroepen en beleidsmakers tevens de volksgezondheid een dienst bewijzen. Want het voorbehouden van handelingen is er om de kwaliteit van zorg te beschermen.
Verpleegkundigen zijn niet wereldvreemd. In de dagelijkse omgang moet niet voor elk wissewasje beroep gedaan worden op een professioneel hulpverlener. Mantelzorgers mogen bij familieleden reeds alle technische zorgen uitvoeren na opleiding door een arts of verpleegkundige. De verpleegkundige overlegorganen hebben een kader uitgewerkt om op een verantwoorde wijze zorgen toe te vertrouwen aan leerkrachten, opvoeders, verzorgenden en anderen. Duidelijk is alleszins : geen bevoegdheid zonder opleiding en zonder verantwoordelijkheid. Ook dan houdt de verpleegkundige haar expertise voor de inschatting van toestand en zorgnood van de patiënt/zorgvrager en moet zij de zorg kunnen overnemen als haar deskundigheid vereist is.
Erkenning door het beleid
Verpleegkundigen en zorgkundigen (het beroep dat de verpleegkundigen helpt om de basiszorgen uit te voeren) stonden in de eerste lijn bij de mogelijk zwaarste pandemie die ons getroffen heeft sinds de Spaanse griep en de middeleeuwse pest. Enkele collega’s en artsen betaalden hun inzet met hun leven, waarvoor al ons respect. De hard en vaak in het verborgen doorjagende werkers appreciëren oprecht de blijken van respect van de bevolking. De politiek echter heeft een kort geheugen. Zéér kort : nog in de tweede golf worden al besparingen in de WZC aangekondigd !
Verpleegkundigen zijn tijdens de vorige legislatuur niet verwend. Ondanks precieze studies van het KCE over de nodige bezetting blijft de werkdruk stijgen. De afgestudeerden van de beroepsopleiding (HBO5/gebrevetteerde) hebben nog steeds geen eigen praktijkgerichte plaats in de wetgeving. Premies voor verpleegkundigen die zich gespecialiseerd hebben, zijn afgeschaft. Vlaanderen, dat altijd geweigerd heeft de opleidingen daarvoor te financieren, doekt ze nu deels op. Door een nieuw verloningssysteem verdienen gespecialiseerde verpleegkundigen na vijf jaar hogeschoolopleiding nu in de ziekenhuizen evenveel als wie uit een beroepsopleiding van drie jaar komt. Een bewijs van syndicale solidariteit, dat zeker, maar niet precies een motivering voor jonge mensen die zich verder willen bekwamen in hun beroep. (Waren het niet de gespecialiseerde verpleegkundigen van intensieve zorgen die met hun artsen aan de spits stonden om het leven van de patiënten te redden ?).
Ondanks alle aandoenlijke verklaringen over de attractiviteit van het beroep wordt de grootste groep werkers in de gezondheidszorg – er zijn in België zo’n 140.000 verpleegkundigen actief – amper gehoord tussen de managers en artsen. Traditioneel zijn verpleegkundigen praktische mensen die zich liever dagelijks inzetten voor hun patiënten dan in pers en politiek te ageren voor de eigen belangen. Tot de emmer overloopt en beleidmakers ostentatief de rug toegekeerd krijgen.
Nursing : what it is and what it needs (naar F. Nightingale)
Een goede verloning is niet het enige dat nodig is om de toestand van de zorgverleners te verbeteren. Zij willen tijd om hun patiënten/residenten menselijk te verzorgen.
Verpleegkunde is méér dan het bepalen van zorgnood, het opmaken van zorgplanning en het verantwoord uitvoeren van technieken. Het is een holistische benadering met inzet en empathie voor de zorgvrager, ook al is de ‘roeping’ lange tijd weggezet als oubollig en weinig professioneel. Werklozen staan niet massaal te dringen om als eerste bij een zeer besmettelijke zieke te staan. Wie verpleegkunde enkel kiest om zeker te zijn van een job, gaat bij de eerstvolgende epidemie lopen. Verpleegkunde is geen pasmunt op de arbeidsmarkt maar een positieve keuze voor zorg van de medemens. De instroom van veel jonge mensen in het begin van dit schooljaar is daarvoor het bewijs.
Geld mag niet de enige reden zijn om dit beroep te kiezen. Jonge mensen en zij-instromers die kiezen voor dit beroep moeten wel correcte voorwaarden krijgen en zeker zijn dat hun beroep niet uitgehold wordt.
Verpleegkundigen moeten hun onderlinge verdeeldheid en hun detaillisme overstijgen. Het verpleegkundig onderwijs moet blijven aansluiten bij de kernwaarden van het beroep. Niet alle verpleegkundigen zijn heilig. Maar zoals in veel beroepen zet de grote meerderheid zich in met engagement en betrokkenheid. Ook zonder COVID stond dit land voor ernstige bezuinigingen. In alle objectiviteit moet vastgesteld worden dat er sectoren en beroepen zijn in de gezondheidszorg waar (veel) meer kan bespaard worden. Verstandige besparingen houden rekening met sectoren die een inhaalbeweging nodig hebben die ze in de ergste maatschappelijke omstandigheden verdiend hebben.
De uitdieping en specialisaties moeten gewaarborgd blijven. De politieke erkenning moet zich waarmaken in bezettingsnormen en voldoende middelen voor ondersteuning en logistieke hulp. Daardoor moet tijd vrijkomen voor de echte zorg.
Als grootste groep in de gezondheidszorg moeten verpleegkundigen structureel en permanent gehoord worden bij de politieke beleidsvorming, op alle niveaus van dit ingewikkeld land. Delegatie van verpleegkundige zorgen moet gebeuren met directe inspraak van de verpleegkundigen en niet in politiek overleg buiten hen om.
Als verpleegkundigen nodig blijven, moeten beleidsverantwoordelijken aan de verpleegkunde het respect geven dat ze nodig heeft. Dat geeft aan de maatschappij de kwaliteit van zorg die ze verdient.
Bericht aan bevolking
Bericht aan bevolking
Voordat het te laat is, laten we de hoop niet verliezen.
Voordat jullie weer moeten applaudisseren, is er nu nog tijd om snel te handelen.
Voordat de tweede COVID-crisis een golf of een tsunami wordt, is het de hoogste tijd om na te denken.
Er zijn al te veel zorgverleners uitgevallen en er zullen er anders nog volgen.
Te veel zorgverleners maken zich nog steeds zorgen over de toekomst en staan machteloos tegenover ondoordacht gedrag.
Zoals onze Belgische Nobelprijswinnaar voor de vrede Dominique Pire het heeft gezegd “handelen zonder te weten is roekeloos en weten zonder te handelen is lafheid”, je weet nu hoe je te gedragen en daarom moet je nu handelen.
Vandaag is het onze beurt om op u te rekenen, waardoor je ons niet in gevaar gaat brengen.
Was uw handen, houd afstand en draag uw masker op de juiste manier.
Respecteer de regels, iedereen zal hier als een winnaar voordeel uithalen.
Zorg goed voor jezelf.
Zorg voor de anderen.
Zorg voor ons… zodat we altijd de rol van zorgverlener kunnen waarborgen.
Ter nagedachtenis aan onze collega’s, zodat de inspanningen van iedereen niet tevergeefs zijn.
De Algemene Unie der Verpleegkundigen van België (AUVB-UGIB-AKVB) vertegenwoordigthet beroep van verpleegkunde.
Via de 46 verpleegkundige beroepsverenigingen die lid zijn van de AUVB, telt het meerdan 32.000 aangesloten verpleegkundigen.
Boodschap aan Vlaams Parlement
Boodschap aan Vlaams Parlement
Vanuit de Nederlandstalige kamer van de Algemene Unie van Verpleegkundigen van België samen met onze leden beroepsorganisaties voor verpleegkunde hebben we een video opgemaakt waarbij we een aantal belangrijke aspecten aanhalen en pleiten voor ingrijpende maatregelen binnen de woonzorgcentra in Vlaanderen.
We vragen aandacht voor:
- een geëngageerd en toekomstgericht woonzorgbeleid vanuit Vlaanderen;
- verduidelijking aangaande de structurele maatregelen die de Vlaamse overheid voor de zorgsector voorziet
- een correcte en gelijkwaardige financiering voor alle verpleegkundigen of ze nu in een ziekenhuis als in een woonzorgcentrum tewerkgesteld zijn:
- een valorisatie van een Corona-premie zoals minstens de consumptiecheque zoals deze die door de Federale overheid wordt voorzien voor zorgverleners
- evenredigheid in facilitering en waardering van de opleidingen gespecialiseerde verpleegkundigen in Vlaanderen
- het voorzien van een samenwerking met gespecialiseerde verpleegkundigen binnen de woonzorgcentra;
- de expliciete mogelijkheid dat verpleegkundigen tewerkgesteld in een WZC zich kunnen organiseren en engageren binnen een beroepsorganisatie voor verpleegkundigen zonder daarvoor afgestraft te worden of schrik te moeten hebben voor hun tewerkstelling;
- maatregelen die de attractiviteit verhogen om het werk binnen een WZC met enthousiasme en engagement vol te houden
U vindt hierbij de link voor deze video: https://nabeeld.be/owncloud/index.php/s/sPSZTMjoR5B9YDE
We hopen en wensen dat u de boodschap van deze video integreert binnen een toekomstig en vooruitstrevend Vlaams zorgbeleid.
Met de meeste hoogachting
COVID nursing team readiness study Juin 2020
COVID nursing team readiness study Juin 2020
Bijna kwart zorgverleners gebruikt te weinigbeschermingsmateriaal.
Uit een onderzoek van UAntwerpen, in opdracht van de Algemene Unie van Verpleegkundigen van België, blijkt dat er voldoende beschermingsmateriaal beschikbaar is voor de grote meerderheid van de zorgverleners. Het materiaal wordt echter niet altijd gebruikt volgens de richtlijnen van Sciensano.
Infographic: COVID nursing team readiness study Juni 2020
Ondanks een betere beschikbaarheid van het materiaal blijft het juiste gebruik onzeker. De Algemene Unie der Verpleegkundigen van België vraagt om een duidelijke gedragslijn, identiek voor iedereen en wetenschappelijk gevalideerd.
Jaarverslag 2019
Jaarverslag 2019
Het jaarverslag geeft een zicht op de werking van de AUVB in 2019. Een jaar waarin de AUVB is blijven ijveren, dankzij haar leden, voor een kwaliteitsvolle praktijkbeoefening en welzijn op het werk. Door consequent vast te houden aan onze standpunten en waarden, hebben we kunnen wegen op de besluitvorming en op de publieke opinie rond het beroep en rond verpleegkunde. U kunt hieronder het jaarverslag 2019 nalezen.
De AUVB is 'not amused' met de premie voor het zorgpersoneel
Op donderdag 25 juni 2020 keurde de kamer een amendement op de noodbegroting goed waarbij een bedrag van 37,5 miljoen euro wordt vrijgemaakt om het federale zorgpersoneel een consumptiecheque van 300 euro netto toe te kennen.
Vanuit de AUVB willen we een aantal scherpe kanttekeningen plaatsen bij deze demarche.
Het initiatief komt erg impulsief over, er lijkt weinig over gereflecteerd en de sector werd hierover eens te meer niet geconsulteerd.
Bovendien is het voorstel enkel van kracht voor het federaal zorgpersoneel en blijft het personeel van de woonzorgcentra en de geregionaliseerde sectoren in de kou staan.
Vanuit de koepel wordt deze actie als cynisch, denegrerend en schofferend ervaren.
– Het zorgpersoneel verdient inderdaad een premie. Echter is het bedrag van 300 euro netto miniem en volstrekt onvoldoende. Het is nog minder dan een aalmoes.
– Het is discriminerend omdat deze premie niet kan toebedeeld worden aan alle zorgpersoneel en verpleegkundigen van alle zorgsectoren. Het is schrijnend en typerend voor de Belgische situatie dat ook hier de bevoegdheidsverdeling speelt. Dit signaal is enorm demotiverend voor alle personeelsleden tewerkgesteld in de woonzorgcentra en geregionaliseerde sectoren. Wat een affront om net deze mensen buiten spel te zetten. Het valt nu nog pijnlijker omdat de COVID-pandemie meer dan ooit heeft aangetoond dat de zorgsector de sociale peiler is voor een gezonde maatschappij.
– We hebben integendeel net nood aan structurele maatregelen in alle gezondheidszorgsectoren en dus zowel in de federale als in de geregionaliseerde sectoren:
o extra maatregelen die de attractiviteit van het verpleegkundig beroep verhogen;
o een nieuwe taakoriëntering vertrekkende vanuit de eigenheid en specificiteit van het verpleegkundig beroep;
o een correcte normering;
o een geïntegreerd zorgmodel.
Onze standpunten werden al diverse malen aangehaald in eerdere communicaties en in het memorandum 2019 van de AUVB.
We pleiten vanuit de AUVB voor een eerlijke en congruente aanpak in functie van de attractiviteit van het verpleegkundig beroep. Een minimale aalmoes, politieke recuperatie en discriminerende maatregelen staan hier haaks tegenover en zijn een volstrekte kaakslag voor de vele tiendduizenden zorgverleners en verpleegkundigen die zich maandenlang hebben ingespannen om de COVID-crisis te weerstaan.
Bedankt!
Bedankt!
Vidéo (3:333): AUVB-UGIB-AKVB – 12.05.2020 – Bedankt!
Vidéo (2:28) : AUVB-UGIB-AKVB – 12.05.2020 – Bedankt!
Internationale Dag van de Verpleegkunde
Internationale Dag van de Verpleegkunde
200 jaar geleden, op 12 mei 1820, werd Florence Nightingale geboren. De verpleegkundige zorg zoals we die vandaag kennen, is tot haar terug te voeren. De gelegenheid bij uitstek voor de Algemene Unie van Verpleegkundigen van België (AUVB) om aandacht te schenken aan de belangrijke rol van dit beroep in onze maatschappij. De verpleegkundigen zijn essentieel voor de volksgezondheid. De huidige gezondheidscrisis als gevolg van Covid-19 bewijst dit elke dag. Meer dan ooit vereist de verpleegkundige sector een aanzienlijke financiële, maar ook menselijke herinvestering.
Florence Nightingale werd in 1820 geboren in Florence, één van de Italiaanse steden die twee eeuwen later als eersten in Europa volop getroffen zouden worden door het nieuwe coronavirus SARS-CoV-2. Ze zou zonder twijfel haar plaats kunnen innemen tussen de helden van vandaag, deze honderduizenden zorgverleners die de bevolking elke avond om 20 uur bedenkt met een applaus. Deze Britse verpleegster van goeden huize was een pionier van de moderne verpleegkundige zorg, een voorloper in de opleiding van het verplegend personeel, en heeft in haar tijd nooit geaarzeld om ingeburgerde praktijken aan de kaak te stellen. Toen ook zij werd geconfronteerd met een tekort aan materiaal en een hoge sterfte (Krimoorlog), heeft ze gereageerd door sanitaire regels in te voeren – voor voorwerpen, lokalen, kledij – die met de huidige pandemie opnieuw volop in het brandpunt staan. Zij heeft de eerste school opgericht voor verpleegkundigen (1860), in de praktijkomgeving van het ziekenhuis en in nauwe samenwerking met de artsen. Hoe modern! Zij was het ook die luisterde naar de behoeften van de zieken en steeds zorgde voor een bemoedigend woordje en zij benadrukte het belang van de relatie tussen zorgverlener en patiënt. Florence Nightingale was ook sterk in wiskunde en jongleerde met de medische statistieken en schitterde in de presentatie van informatie over de volksgezondheid. Ze zou nu de perfecte expert zijn geweest voor de media!
De erfenis van Florence Nightingale past volkomen in het plaatje van de situatie die we nu doormaken. Elk dag opnieuw wordt ons bewezen hoe essentieel de verpleegkundige zorg is voor de gezondheid van ons allemaal. Zo’n 140.000 verpleegkundigen zijn vandaag werkzaam in België. De garantie van de personeelsbezetting is cruciaal voor de kwaliteit van de zorg in onze ziekenhuizen, onze zorginstellingen en voor de samenleving, en voor de veiligheid van de patiënten. Er moeten continu voldoende verpleegkundigen beschikbaar zijn om deze zorg te verzekeren. Zij moeten dan ook degelijk opgeleid zijn, met flexibele bekwaamheden en toch een grote deskundigheid om tegemoet te komen aan de behoeften van patiënten. Ze moeten de zekerheid krijgen dat de werkomgeving en de arbeidsvoorwaarden leefbaar blijven om het personeel in staat te stellen het kwaliteitsniveau hoog te houden. Ze krijgen te maken met nieuwe kennis en technologieën, de evolutie van de wetgeving en van het zorglandschap, socio-economische omwentelingen… De verpleegkundigen komen continu voor nieuwe uitdagingen te staan. De werkstress wordt steeds hoger en het gebrek aan personeel en middelen raakt niet opgelost. Laten we het beroep van verpleegkundige de plaats en de erkenning geven die het verdient. Laten we hun de nodige middelen geven (tijd, materiaal, salaris, valorisatie) voor een kwaliteitsvolle praktijk en levenskwaliteit op werk. Dit zal de beste manier zijn om hen te bedanken voor hun totale toewijding en hun offers van de afgelopen weken.
Persbericht enquête UZA & AUVB
Brussel, 9 mei 2020
Bijna één zorgverlener op vijf heeft te weinig FFP-maskers
In bevraging UAntwerpen geven verpleegkundigen aan dat er nog steeds onvoldoende materiaal is.
Uit een onderzoek van UAntwerpen, in opdracht van de Algemene Unie van Verpleegkundigen van België, blijkt dat een kwart van alle zorgverleners aangeeft te weinig materiaal te hebben om zichzelf te beschermen. Daarnaast zegt 27% van de zorgverleners dat ze niet de mogelijkheid hebben om potentieel besmette patiënten te screenen.
De nood aan maskers, schorten en ander beschermend materiaal loopt als een rode draad doorheen de coronacrisis. In een nieuwe studie bevraagden onderzoekers van UAntwerpen 1216 verpleegkundigen, zorgkundigen en verzorgenden. Dit onderzoek gebeurde op vraag van de Algemene Unie van Verpleegkundigen van België (AUVB): zij wil zicht krijgen op de huidige noden van zorgverleners op het terrein in het kader van COVID-19.
“18% van de bevraagden geeft aan dat ze te weinig FFP-maskers voorhanden hebben om zichzelf optimaal te kunnen beschermen”, vertelt onderzoeker Filip Haegdorens (UAntwerpen). “Er is ook een tekort aan schorten, aangezichtsbescherming, chirurgische maskers en handschoenen. Daarnaast melden de zorgverleners een tekort aan basismateriaal voor verzorging. Dat cijfer ligt opvallend hoger in de thuiszorg en de woonzorgcentra. Ook opvallend is het tekort aan zuurstof gerapporteerd door 18% van de zorgverleners in de woonzorgcentra. Bovendien heeft 7% van de zorgverleners in de thuiszorg een tekort aan palliatieve medicatie.”
27% van de zorgverleners meldt ook dat ze niet de mogelijkheid hebben om potentieel besmette patiënten te screenen. De meest waarschijnlijke verklaring hiervoor is het niet steeds beschikbaar zijn van testkits. “Patiënten met symptomen moeten we kunnen screenen. Dit is een belangrijk onderdeel van de exit-strategie en we zullen dit cijfer de komende maanden goed opvolgen in ons onderzoek.”
Niet klaar voor afbouw
Terwijl België voorzichtig begonnen is met de afbouw van de COVID-maatregelen blijkt 87% van de verpleegkundigen en zorgkundigen nog niet klaar te zijn om in de eigen werkomgeving maatregelen af te bouwen. Haegdorens: “Onze collega’s leveren nog steeds een uitzonderlijke inspanning en het lijkt een marathon te worden. We merken dat slechts 69% van de bevraagden vindt dat ze voldoende kwalitatieve zorg kunnen verlenen aan hun patiënten. De vraag is natuurlijk of dit cijfer hoger was vóór de crisis.”
Tenslotte heeft de helft van de verpleeg- en zorgkundigen weinig vertrouwen in de aanpak van de crisis door de overheden.
Pascal Vanmeenen (AUVB) beklemtoont dat de verpleegkundigen en zorgkundigen al weken in de frontlinie staan van de COVID-pandemie. Ze leveren erg goed werk en verdienen alle respect hiervoor. Het zijn zij die in alle situaties over voldoende beschermingsmateriaal, over voldoende testkits en over voldoende omkadering moeten kunnen beschikken om veilig te kunnen werken en om kwaliteitsvolle zorg te kunnen verlenen. De resultaten tonen aan dat deze voorwaarden niet steeds vervuld zijn. Verpleegkundigen consequent en structureel meer betrekken in beleidsbeslissingen en rekening houden met de aanwezige expertise binnen de beroepsgroep zou hier zeker positief toe kunnen bijdragen.
De onderzoekers roepen alle verpleegkundigen en zorgkundigen in België op om volgende maand opnieuw deel te nemen aan de bevraging via www.auvb.be.
Persbericht: Persbericht NuTeReS_Mei.pdf
Verpleegkunde of Verpleeg-ON-kunde?
Persbericht
Een nieuw KB betreffende het uitvoeren van verpleegkundige handelingen door niet-bevoegde zorgverstrekkers:
Verpleegkunde of Verpleeg-ON-kunde?
Brussel, 07 mei 2020. – Op 4 mei 2020 werden twee nieuwe Koninklijke Besluiten gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad. De eerste betreft de opvordering van zorgprofessionals. Het tweede betreft de delegatie van verpleegkundige handelingen door niet-bevoegde zorgverstrekkers.
De beroepsverenigingen van verpleegkundigen vertegenwoordigen en verdedigen de belangen van de verpleegkundigen. Sedert 2013 hebben 46 verenigingen zich geleidelijk verzameld onder de koepel van de Algemene Unie van Verpleegkundigen van België (AUVB-UGIB-AKVB) om met één stem de noden van de beoefenaars kenbaar te maken.
De AUVB-UGIB-AKVB en de verschillende andere verenigingen stellen zich sedert het begin van de corona-pandemie constructief op en hebben hun visies en opbouwende adviezen gegeven over het beheer van de crisis en over de noden van de beoefenaars die ze vertegenwoordigen, en dit in alle sectoren (Ziekenhuizen, WZC, Thuiszorg …). Het is dankzij de professionaliteit van alle verpleegkundigen dat de Corona-uitbraak beheersbaar is gebleven. Zij staan allemaal in de frontline.
In onze laatste communicatie riepen we specifiek op voor een betere toekomst die perspectieven en garanties zou bieden aan onze zorgbeoefenaars. We formuleerden een aantal knelpunten en ook diverse voorstellen in functie van het waarborgen van de veiligheid van onze gezondheidsbeoefenaars, voor de kwaliteit en de continuïteit van de zorg voor de patiënten en voor de duurzame leefbaarheid van het gezondheidsstelsel.
De snelle publicatie van twee Koninklijke Besluiten (KB over het opvorderen en KB over het delegeren) betreffende ons beroep, komt binnen de sector erg slecht over. We vragen ons af of deze KB’s echt zo snel gepubliceerd dienden te worden.
Zelfs als sommige elementen van het KB betreffende de delegatie, omwille van de crisis in de geest te begrijpen en te rechtvaardigen kunnen zijn, verdienen ze toch de nodige toelichting, verduidelijking en bijsturing. De inhoud en uitvoering ervan zijn onduidelijk en verwarrend en zorgen voor veel onrust. De indruk wordt gewekt dat kennis gemakkelijk over te dragen is aan andere gezondheidswerkers. Nochtans tonen studies aan dat het sterftecijfer evenredig daalt met het aantal verpleegkundigen aan het bed van de patiënt en met hun opleidingsniveau.
We betreuren het proces en methodiek van de totstandkoming van het KB. Dit gaat ten koste van de geest van het KB namelijk de ondersteuning van verpleegkundigen in een uiterste noodsituatie in deze Coranacrisis en enkel bij tekorten waarbij terzelfdertijd aandacht is voor:
- de garantie van de continuïteit en kwaliteit van de behandeling van de patiënten, bewoners of andere zorgvragers;
- voldoende hoog opgeleide verpleegkundigen;
- het waarborgen van de veiligheid en welzijn van alle verpleegkundigen;
- het streven naar waardering en respect voor het verpleegkundig beroep.
We stellen vast dat na minimale concertatie van de koepelorganisatie naar aanleiding van ander overleg onze inbreng en adviezen niet meegenomen zijn in dit KB.
De maat is vol en we eisen om gehoord en erkend te worden. We eisen dat een structureel beleid op lange termijn wordt opgezet om na de crisis betere perspectieven te bieden voorbij het applaus.
Dit persbericht is geschreven namens de federale voorzitter en de voorzitters van de Nederlandstalige, de Franstalige en Duitstalige kamer van de Algemene Unie van Verpleegkundigen van België (AUVB-UGIB-AKVB) :
- Dhr. Paul Sonkes – Algemeen Voorzitter AUVB-UGIB-AKVB
- Dhr. Daniel Schuermans – Ondervoorzitter AUVB-UGIB-AKVB
- Mevr. Hilde Driessens – Voorzitter van de Nederlandstalige kamer AUVB-UGIB-AKVB